Otac Epicoco tvrdi da su ljudska bića po prirodi sklona odnosima, pozivajući se i na Aristotela i na kršćansku vjeru – prema kojoj osoba odražava Boga koji je odnos, a ne samoća.
Po njegovom mišljenju, moderni individualizam narušava ovu dimenziju, izolirajući pojedince i svodeći odnose s drugima na površne sudove.
Stoga smatra da je radikalna promjena u prevladavajućem antropološkom pogledu nužna, iako ostaje pesimističan u pogledu njezine realizacije. Konačno, tvrdi da konzumerizam namjerno potiče individualizam, jer usamljeniji i nesretniji ljudi skloniji su više trošiti i lakše su pod utjecajem.