Kvantna isprepletenost jedna je od najnevjerojatnijih istina moderne fizike; fenomen u kojem čestice ostaju misteriozno povezane kroz prostor i vrijeme. Ako ozbiljno shvatimo Orch-OR teoriju koju su predložili Sir Roger Penrose i Stuart Hameroff, sama svijest može nastati iz kvantnih reakcija unutar mikrotubula neurona. Ove mikroskopske strukture, prema teoriji, mogle bi održavati kvantnu koherenciju dovoljno dugo da mozak stupi u interakciju s univerzalnim kvantnim poljem; mrežom isprepletenih informacija koja prožima postojanje.
Moderne studije kvantne biologije pokazale su da se koherencija može pojaviti čak i u toplim, vlažnim okruženjima; poput fotosintetskih stanica ili navigacijskih sustava ptica; što sugerira da život može iskoristiti kvantne efekte daleko izvan atomske skale. Ako mozak funkcionira slično, tada svijest možda nije ograničena samo na neuronske krugove, već bi mogla biti kozmička rezonanca, zajednička vibracija unutar kvantnog tkiva stvarnosti.
Ova ideja transformira svijest iz lokalnog fenomena u univerzalni princip. Svako živo biće, ovisno o složenosti i evoluciji svog neuronskog dizajna, može pristupiti ovom polju u različitim stupnjevima; poput podešavanja na različite frekvencije iste kozmičke simfonije.
Takva vizija premošćuje znanost i filozofiju: um kao promatrač i sudionik u kvantnom plesu svemira. To implicira da svijest nije samo proizvod materije, već odraz svemira koji spoznaje sebe; svjetleća nit utkana kroz cijelo postojanje.
